Binnenstebuiten

Hub van Wersch

hvwersch

hvwersch

http://nl.linkedin.com/pub/hub-van-wersch/80/11/129

Bekijk volledige profiel →

Advertenties

De Eersten

Op 4 mei 2018 droeg ik t.g.v. de dodenherdenking voor een volle zaal in het Alphense Parkfilmhuis een verhaal voor. Deze vertelling maakt deel uit van een verhalenbundel die ik volgend jaar wil publiceren.

Deze in de tweede wereldoorlog gesitueerde geschiedenis draagt als titel: De Eersten. Het is een beklemmende vertelling waarin ik fundamentele vragen stel over de keuze tussen leven en dood, vragen die in elk tijdsgewricht kunnen opduiken. De waardering voor het verhaal bleek zeer groot. Wie het verhaal wil lezen moet deze link aanklikken: De Eersten

Advertenties

De Bokkenrijders-mythe ontrafeld

In de roman ‘Heil uit de diepte – Kolen, kerk en ketterij’ die ik in 2014 publiceerde, schonk ik veel aandacht aan de roemruchte achttiende-eeuwse Bokkenrijders in Limburg. December vorig jaar verscheen het boek ‘Facetten uit de geschiedenis van het Land van Rode’. Het dagblad De Limburger wijdde er een uitvoerige recensie aan (zie: De Limburger – Recensie Bokkenrijders (16 jan 2018))

In een uitvoerig artikel in dit boek gaan Mathieu Huijnen en ik in op de hopeloze rechtspraak van die dagen en de onmacht van Brussel om orde op zaken te stellen. Na een analyse van het speelveld en de kenmerken van het strafproces stellen wij vast dat er geen sprake is geweest van ‘benden’ die het land terroriseerden. Wij bevestigen en passant de bevindingen van Louis Augustus die eerder tot de conclusie kwam dat tal van onschuldige burgers op basis van onder dwang afgelegde ‘bekentenissen’ een wrede dood vonden.

Ons artikel ontkracht de bevindingen van o.m. antropoloog Anton Blok die in zijn veel geroemde studie ‘De bokkenrijders – Roversbenden en geheime genootschappen in de Landen van Overmaas’, de mythe van de bokkenrijders een wetenschappelijke fundering gaf. Dwang en (dreiging met) tortuur leidden tot ‘bekentenissen’ van al dan niet gepleegde overvallen en vooral tot oeverloze ellende. Brussel had mogelijkheden om in te grijpen in de rechtsgang maar benutte die niet. Brussel bleek niet meer dan een papieren tijger.

Het fenomeen ‘bokkenrijders’ heeft decennialang aanleiding gegeven tot grote letterkundige activiteit. Deze zgn. misdadige benden zouden een schrikbewind hebben gevoerd. Dit gegeven leidde tot romans, wetenschappelijke publicaties en een aanhoudende rij kinderboeken. Ook diverse carnavalsverenigingen ontlenen er hun naam aan.

Het artikel waarin wij de rechtspraak kraken en de mythe ontzenuwen, heet:
Macht en onmacht in de processen tegen de bokkenrijders – Brussel en de justitie in de (Oostenrijkse) Landen van ’s-Hertogenrade en Valkenburg (1740 – 1780)’.

Titel:
Facetten uit de geschiedenis van het Land van Rode
Historische Reeks Parkstad Limburg nr. 11
Stichting Historische Kring “Het Land van Herle”
Auteurs: Lei Heijenrath, Mathieu Huijnen, Lea Nijsten-Höfte†, Hub van Wersch

Bestellen: Via boekhandel of rechtstreeks bij boekhandel Leeskunst in Kerkrade.
T: 045-5355390. E-mail: info@leeskunst.nl

In de Spiegel – interview in AD Groene Hart

‘Hub van Wersch is deze maanden sporadisch in het straatbeeld van Alphen te zien, want hij werkt in Harfsen aan een nieuwe roman. Voor een dag terug in Alphen vertelt hij over zijn schrijverschap, de totaal andere wereld van India en waarom hij acht jaar wethouder was.’

Zie het hele artikel: 20160415 Interview AD Groene Hart

‘Van A naar A en terug – Schetsen onderweg’ verschenen

en

vananaara-omslag-bmg-nieuw

Morgen verschijnt een bundel reisimpressies van mij onder de titel:

“Van A naar A en terug – Schetsen onderweg”

Deze bundel – waaraan ik met veel plezier heb gewerkt – beschrijft mijn reizen vorig jaar naar Zuid-Amerika en Azië. Het boek leunt op blogs die ik daarover schreef maar bevat veel nieuwe informatie. Ik ben geschrokken van de toestand in India. Met de economie gaat het daar goed, maar met de democratie gaat het slecht. In de bundel ga ik daarop dieper in. Het boek bevat ook kernachtige reflecties op de veronderstelde heiligheid van de koe en de immense problematiek van het ouder worden in India. De bundel is verrijkt met getekende portretten (o.a. premier Narendra Modi) en een plattegrond van de fameuze Towers of Silence. Om de complexiteit van de communicatie in India – een land met 22 officiële talen – te illustreren, is een pagina toegevoegd waarop de eerste regel van het Indiase volkslied staat afgedrukt in 8 verschillende schriften. Daarnaast bevat de bundel foto’s en een brief aan een geliefde.

Titel: Van A naar A en terug – Schetsen onderweg (120 pagina’s)
Auteur: Hub van Wersch
Uitgeverij: Leon van Dorp (Heerlen)
Prijs: € 9,95
Verkrijgbaar: Via de boekhandel of via http://www.bol.com (zoeken op titel of auteur)

Zie ook het Persbericht van Leon van Dorp Uitgeverij (15 januari 2016)

en Reportage Studio Alphen (22 januari 2016) over het verschijnen van ‘Van A naar A en terug’

Noot:
Intussen is ook de tweede druk verschenen van “Heil uit de diepte – Kolen, kerk en ketterij” . Ditmaal voorzien van krachtige aanbevelingen.

Van A naar A en terug

Volgende maand (december 2015) verschijnt mijn tweede boek, een bundel met reisimpressies van mijn reizen naar Zuid-Amerika en Azië. Titel: ‘Van A naar A en terug’. Meer informatie daarover is te vinden op een nieuwe pagina van deze website die dezelfde titel draagt (linker kolom). Op die pagina zal ook melding worden gemaakt van de publiciteit rond dit boek.

India 2015: Mumbai’s Malls Are the Only Reminder of the City’s Glorious Industrial Past

Woonkazernes in Mumbai

Woonkazernes in Mumbai

Artikel van mij in The Wire, een online nieuwssite in India.

Link: http://thewire.in/2015/10/13/mumbais-malls-are-the-only-reminder-of-the-citys-glorious-industrial-past-13133/

India 2015: Pakje sturen

Het aantal aangeschafte boeken breidt zich tijdens mijn verblijf fors uit. Die kunnen niet allemaal in de koffer. Ouderwets boekenpakket dus. Het eerste contact met verzender DTDC leert dat de medewerkster geen enkele vraag kan beantwoorden. Ze spreekt geen Engels en geen Marathi. DTDC claimt de grootste pakketverzender te zijn in India. Gelukkig spreekt mijn begeleidster Hindi. Zij vraagt dus informatie maar de medewerkster blijft op elke vraag het antwoord schuldig. Dat antwoord moet komen van haar ‘boss’. Het betreft zulke verrassende vragen als: wat kost het verzenden van pakketten? Hoe lang duurt verzending? Hoe moeten de boeken worden aangeleverd?

Bij het tweede contact enkele weken later zit er een andere juffrouw, appetijtelijk om te zien maar een laagvlieger. Zij spreekt evenmin Engels en ook geen Hindi, maar ditmaal wél Marathi. Mijn tweede begeleidster spreekt die taal vloeiend, maar dat brengt ons geen stap verder. Deze aantrekkelijke medewerkster heeft evenmin een idee van de tarieven en de termijnen van verzending of van de overige voorwaarden. Haar kracht begint en eindigt met haar uiterlijk. Het wachten is weer op haar boss. Wanneer komt die, vraag ik. Binnen een half uur, luidt het antwoord. Nee, haar baas is telefonisch niet bereikbaar om even van gedachten te wisselen. Bovendien kent de medewerkster dat nummer niet. We gaan maar thee drinken.

Bij terugkeer is de boss er nog steeds niet, maar nu zit er een juffrouw die iets méér weet én Marathi spreekt. Een moeizaam proces begint van vragen en ondervragen om te achterhalen wat er nu precies moet gebeuren voordat DTCT, de grootste pakjesvervoerder van India, bereid is een stevige kartonnen doos met 14 boeken voor mij te verzenden. Ik weet te achterhalen dat verzending Rs 720 per kg kost. Bezorging tot aan de huisdeur. Later blijkt dat er in Nederland ook nog forse invoerrechten betaald moeten worden over het pakket, maar dat hoeft de klant niet te weten. Hij zou eens kunnen afhaken.

II

Om de kans op vergissingen te minimaliseren, heb ik met de printer een foutloos adres klaargemaakt dat zo op de doos kan worden geplakt nadat de inhoud is geverifieerd. Ook maakte ik een lijst van de ingesloten boeken. Dat is allemaal mooi maar niet voldoende. Terwijl we gestaag en vasthoudend informatie inwinnen, blijkt nu dat DTCT het pakket alleen wil vervoeren als ik een kopie van mijn paspoort overleg. Dit had ik voorzien en ik leg het paspoort op tafel. Nu eist de mevrouw dat er in het paspoort een adres staat. Dat is niet het geval. Nederlandse bureaucraten doen niet aan adressen in paspoorten, waarschijnlijk omdat die voortdurend veranderen. Moet toch. Ik verlies mijn geduld en zeg dat ik de Nederlandse paspoorten niet kan veranderen.

Dat is een tegenvaller. Daarna bedenkt ze dat de afzender een Indiër moet zijn. Waarom in godsnaam? Rules. Toevallig had ik ook die valkuil voorzien en ongevraagd een compleet adres van mijn Indiase vriend Suhas als afzender op het door mij voorbereide adreslabel geschreven. Ik dacht: nu zijn we er toch! Vergissing. Aan het adres van de geadresseerde (mijn eigen adres) moet het telefoonnummer worden toegevoegd. De stoom begint nu uit mijn oren te komen. Willen ze nu gvd dat pakket verzenden of niet? Het is duur genoeg. En wat moeten ze met dat nummer? Gaan ze het bellen? Nou, bij mij thuis zal niet worden opgenomen want ik sta in India. Hoe zit het met de privacy van de betrokkene? Dat is niet het probleem van de vervoerder of de overheid. Moe gebeukt voeg ik het telefoonnummer toe aan het adres. Klaar?

Nee, nu moet ook het telefoonnummer van de Indiase afzender worden toegevoegd. Waarom? Rules! Zonder mijn vriend daarin te kennen, schend ik zijn privacy en maak zijn telefoonnummer openbaar door dat te noteren bij: Afzender. Klaar! Nee. De afzender (die op dat moment nog van niets weet) moet twee identiteitsbewijzen produceren. Wat zegt u?! Ja, twee identiteitsbewijzen om aan te tonen dat hij werkelijk de afzender is. Ik ontplof. Dat helpt bitter weinig. Er zit niets anders op dan contact te maken met de fictieve afzender en hem te vragen kopieën van twee reële identiteitsbewijzen aan te leveren. Zelf word ik op pad gestuurd om een kopie van mijn paspoort te maken en ook maar meteen een van het Indiase visum dat daarin staat en beide documenten graag afgedrukt op dezelfde pagina: A4-formaat. Ik begrijp ineens waarom sommigen spontaan wurgneigingen ontwikkelen, maar tussen droom en daad…. Dat je met dit serviceniveau de grootste verzender van India kunt worden, zegt veel over de concurrentie. Positiever: India, een land met onbegrensde mogelijkheden tot verbetering.

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Follow Binnenstebuiten on WordPress.com